ياد نمايد ، چرا كه نخستين مركز توحيد و عبادت پروردگار در اينجا ساخته شده ، و انبياى بزرگ گرد اين خانه طواف كرده‌اند ، ولى جمله « * ( وَأَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ ) * » مطلب تازه اى در بر دارد ، مىگويد اين شهر به خاطر وجود پر فيض و پر بركت تو چنان عظمتى به خود گرفته كه شايسته اين سوگند شده است . و حقيقت همين است كه ارزش سرزمينها به ارزش انسانهاى مقيم در آن است ، مبادا كفار مكه تصور كنند اگر قرآن به اين سرزمين قسم ياد مىكند براى وطن آنها و يا كانون بتهايشان اهميت قائل شده است ، نه چنين نيست ، تنها ارزش اين شهر ( گذشته از سوابق تاريخى خاص آن ) به خاطر وجود ذيجود بنده خاص خدا محمد ص است . اى كعبه را ز يمن قدوم تو صد شرف وى مرده را از مقدم پاك تو صد صفا بطحا ز نور طلعت تو يافته فروغ يثرب ز خاك تو با رونق و نوا در اينجا تفسير ديگرى نيز وجود دارد و آن اينكه « من به اين شهر مقدس سوگند ياد نمىكنم در حالى كه احترام تو را هتك كرده‌اند ، و جان و مال و عرضت را حلال و مباح شمرده‌اند » . و اين توبيخ و سرزنش شديدى است نسبت به كفار قريش كه آنها خود را خادمان ، و حافظان حرم مكه مىپنداشتند ، و براى اين سرزمين آن چنان احترامى قائل بودند كه حتى اگر قاتل پدرشان در آنجا ديده مىشد در امان بود ، حتى مىگويند كسانى كه از پوست درختان مكه بر مىگرفتند و به خود مىبستند به خاطر آن در امان بودند . ولى با اين حال چرا تمام اين آداب و سنن در مورد پيغمبر اكرم ص زير پا گذارده شد ؟ ! چرا هر گونه اذيت و آزار نسبت به او و يارانش روا مىداشتند ، و حتى خونشان را مباح مىشمردند ؟ !